ช่วงกลางปี 52 ฉันได้รวบรวมเรื่องสั้นและบทความจากนักเขียนและพี่น้องที่รู้จัก ได้เจ็ดเรื่องเป็นมุมมองเกี่ยวกับความรักหลากรูปแบบ คิดไว้ว่าจะนำเรื่องทั้งหมดนี้มาพิมพ์ไปเลยก็จะดูธรรมดาไป จึงคิดแต่งเรื่องใหญ่มาเชื่อมเรื่องทั้งเจ็ดนี้เข้าไว้ด้วยกัน แต่ด้วยความเฉื่อยชาของตัวเองทำให้เรื่องทั้งเจ็ดนี้โยงเข้าด้วยกันไม่เสร็จเสียที นี่ก็ต้นปี 53 เข้าไปแล้ว กะจะขายช่วงวาเลนไทน์ ก็พลาดมาสองปีแล้ว รู้สึกผิดกับพี่ๆ น้องๆ ที่ส่งเรื่องมาเป็นยิ่งนัก แต่ยืนยันไว้ ณ ที่นี้ว่าเรื่องทั้งเจ็ดจะรวมเล่มและพิมพ์แน่ๆ วาเลนไทน์หน้ารออยู่
ต้นปี 53 มีเหตุการณ์ที่ทำให้แทบไม่อยากทำอะไรเลยเกิดขึ้น แม่ของฉันล้มศีรษะฟาดพื้นต้องเข้ารับการผ่าตัดสมอง ตอนแรกกะว่าจะทำงานประจำไปด้วยทำสำนักพิมพ์ตัวเองไปด้วย แต่เมื่อเกิดเหตุนี้ ฉันลาออกจากงานแบบไม่ต้องคิดเพื่อกลับมาดูและแม่ เฝ้าอยู่ที่โรงพยาบาลแปดเดือนจนกระทั่งแม่จำได้พูดได้เหมือนเดิมทุกอย่าง และได้กลับมาอยู่ด้วยกันที่บ้าน นับว่าตัดสินใจไม่ผิดเลย เพราะเวลาที่ได้อยู่กับแม่นั้นเอาอะไรมาแลกก็ไม่ยอมแล้วจริงๆ
ระหว่างที่เฝ้าอยู่ก็อาศัยเวลาว่างระหว่างวันทำงานก๊อกๆ แก๊กๆ ต่อไปด้วย รับจ้างสนพ. แปลงานเพื่อเก็บตังค์มาทำสนพ.ตัวเอง และขณะเดียวกันก็ปรับปรุงเว็บไซต์ที่ทำค้างไว้ไปเรื่อยๆ ด้วย จนอยู่มาวันหนึ่งต้นฉบับแรกก็ส่งเข้าเมลสำนักพิมพ์มาอย่างไม่ได้คาดหมาย ถามนักเขียนที่ส่งมาว่าเหตุใดเลือกส่งมาที่นี่ ก็ได้ความว่าเสิร์ชในกูเกิ้ลด้วยคำว่า “รับต้นฉบับ” แล้วก็มาเจอะกับเว็บไซต์ของเรา จึงลองส่งมาตามอีเมลสำนักพิมพ์ ตอนนั้นก็เพิ่งนึกได้ว่าใส่ meta keyword ว่า “รับต้นฉบับ” เอาไว้ด้วย ไม่ค่อยรู้เรื่องการทำ SEO เท่าไหร่แต่เพิ่งรู้ว่ามันมีความหมายต่อเว็บประมาณนี้นี่เอง และก็เห็นประโยชน์ที่เปิดเว็บไซต์เอาไว้
ต้นฉบับที่ว่านี้เป็นการรวมเคล็ดลับมีประโยชน์ต่างๆ หลายรูปแบบ แต่จากสิบกว่าเรื่องนั้น มาสะดุดอยู่เรื่องหนึ่งคือ “การรักษาต่อมทอนซิลด้วยปลาช่อน” รู้สึกว่าถ้ารวมเคล็ดลับที่เป็นภูมิปัญญาไทยในการรักษาอาการเจ็บไข้แบบนี้ น่าจะสนใจอยู่ไม่น้อย จึงถามพี่นักเขียนท่านนี้ไปว่า พอจะเขียนเคล็ดลับเกี่ยวกับการรักษาอาการเจ็บไข้ด้วยภูมิปัญญาและสมุนไพรไทยตามตำหรับครอบครัวของพี่ออกมาให้ได้สักหกเจ็ดสิบหน้าได้ไหม พี่นักเขียน นามปากกาว่า “สาลิกา” ก็จัดให้ทันที
เมื่อรวบรวมมาได้ตามจำนวนหน้าที่ต้องการ ฉันก็ได้เอามานั่งอ่าน และก็พบว่าใช่เลย นี่ล่ะเกร็ดความรู้โบราณที่เล่าแบบสมัยใหม่อย่างที่จินตนาการไว้ หลังจากปรับเนื้อหากันเล็กน้อย (เล็กน้อยจริงๆ) ก็มาสรุปชื่อเรื่องได้ว่า “เคล็ดลับสมุนไพร ฉบับผู้เฒ่าเล่าขาน” กระบวนการแก้ไขเนื้อหา หรือชื่อเรื่อง รวมทั้งการดำเนินการใดๆ กับต้นฉบับต่อไปนี้ รวมทั้งเงื่อนไขเรื่องลิขสิทธิ์ ไม่ว่าสำนักพิมพ์จะเล็กหรือใหญ่แค่ไหน สำคัญมากที่ต้องคุยกับนักเขียนให้ละเอียด ให้สบายใจทั้งสองฝ่าย จะทำให้ทำงานในภายภาคหน้าได้ไหลลื่น โดยเฉพาะเรื่องลิขสิทธิ์ควรทำเป็นลายลักษณ์อักษรให้ถูกต้องชัดเจน ตัวอย่างสัญญาอนุญาตให้ใช้ลิขสิทธิ์นี้มีให้ดาวน์โหลดในเว็บกรมทรัพย์สินทางปัญญาด้วยเราอาจดัดแปลงได้ตามความเหมาะสม และตามที่คู่สัญญาทั้งสองฝ่ายเห็นพ้องกัน
เอาละ เนื้อหาครบถ้วน ขัดเกลาแล้วเรียบร้อย ต่อไปก็ต้องจัดการให้มันออกมาเป็นรูปเล่มที่น่าอ่าน ขั้นตอนการทำอาร์ตเวิร์กนั่นเอง
