ตอนเด็กๆ ครูมักจะให้เขียนเรียงความหัวข้อที่ลงท้ายด้วยคำว่า “ของฉัน” เช่น “ครอบครัวของฉัน” “โรงเรียนของฉัน” เพราะอะไรที่ใกล้ตัวมันจะเขียนได้ง่าย…
หลังจากทำงานสำนักพิมพ์ได้สองสามปี ฉันก็เริ่มนึกถึงหัวข้อเรียงความที่ลงท้ายว่า “ของฉัน” แต่คราวนี้หัวข้อคือ “สำนักพิมพ์ของฉัน” และมันไม่ใช่เรียงความ แต่มันเป็นภาพในหัว เป็นแผนการที่น่าตื่นเต้นสำหรับฉัน
1. อยากเปิดสำนักพิมพ์เล็กๆ เองที่บ้าน
2. อะไรทำได้เองจะทำ อะไรทำไม่ได้จ้างฟรีแลนซ์
3. ยังไม่มีทุนพิมพ์ไม่เป็นไร เปิดเว็บไซต์ขึ้นมาก่อน เป็นการกระตุ้นตัวเองด้วย และจะได้บอกคนที่รู้จักช่วยกระตุ้นเราอีกที จะได้ไม่เฉื่อย บอกโลกให้รู้ก่อนว่าเราจะทำอะไร
4. คิดชื่อสำนักพิมพ์
5. ถามสายส่งเรื่องรายละเอียดส่งหนังสือแบบบุคคลธรรมดา
6. เปิดรับต้นฉบับไทยทางเว็บ หาต้นฉบับแปลไปด้วย
7. อ้อ คิดโลโก้ด้วย
8. เก็บตังค์
มีเรื่องให้ทำเยอะแยะ แต่น่าสนุกทั้งนั้น ฉันเริ่มทำข้อที่ทำได้เลยโดยไม่ใช้ตังค์ก่อน และเป็นข้อที่ควรทำเป็นอันดับแรกนั่นก็คือ ข้อ 4 กับ ข้อ 7
20 พ.ย.
